Blogpost 1 – 2019

Vrienden,

Mijn eerste blog van vorig jaar was gelijk ook de laatste. En in dat jaar is er veel gebeurd, zoveel dat het bloggen er bij ingeschoten is. Zoals jullie weten zijn we verhuisd, en dat is een tijdrovend karwei. Maar we zijn gesetteld (heet dat zo?). Er is nog wel het één het ander te doen, en er staat ook nog wel een ingrijpende verbouwing van toilet en badkamer in de planning (na de zomer), maar er is weer wat meer tijd.

Er is meer gebeurd. Ik ben ‘toegetreden’, als gastlid nog, maar toch, tot de Oud-Katholieke parochie hier in Amersfoort. Een grote stap, maar wel één waar ik de afgelopen twee jaar naar toe heb gewerkt. Een kerk die de orthodoxe traditie een warm hart toedraagt, maar wel volop, en meer dan de orthodoxe kerken, in onze samenleving staat. Een samenleving die in al zijn facetten divers is. 
Met een aantal leden van de parochie, en M. doet hierin ook mee (eigenlijk is het een voortzetting van onze wandeling langs het Dag Hammerskjöldpad in 2016) hebben we een leesgroep. We zijn van Merkstenen van Dag Hammerskjöld verder ‘gereisd’ naar de preken en traktaten van Meister Eckhart. Uitermate boeiend, iedere keer weer.
En, eigenlijk wel het belangrijkst, ik ben eind augustus 2017 weer opa geworden. Kleindochter woont in Amersfoort en alhoewel we de deur niet platlopen, dat zit gewoonweg niet in onze genen :), is het wel een fijn gevoel om een kleinkind zo dichtbij op te zien groeien.

Ik schreef zojuist dat de oud-katholieke kerk de oosters-orthodoxe traditie een warm hart toedraagt. Dat doe ik ook, en dat zal ook altijd zo blijven. Ik heb een aantal beweegredenen gehad om de kerk te verlaten, daarover hoef ik niet meer uit te wijden, maar ik voel me nog wel spiritueel verbonden. En daarom doet het me pijn dat ook binnen de orthodoxe familie problemen zijn. Niet alleen tussen het Oecumenisch Patriarchaat en Moskou, maar ook binnen het Oecumenisch Patriarchaat zelf.  En daarover gaat mijn blog deze keer. Lees dan ook deze brief, die vandaag gepubliceerd is en die een heldere, maar in mijn ogen ook respectvolle reactie is naar de Oecumenisch Patriarch.

Rue Daru